Perkoz dwuczuby  Podiceps cristatus

Występowanie

Gatunek lęgowy, dość licznie występujący w całej Polsce, najliczniej spośród perkozów. Na zimę odlatuje. Tylko nieliczne osobniki niekiedy zimują na Bałtyku i większych niezamarzających wodach śródlądowych. Wyraźny przelot osobników tego gatunku spoza granic Polski ma miejsce na przełomie marca i kwietnia. Odlot i przelot jesienny jest bardzo rozciągnięty w czasie — od sierpnia do grudnia.

Biologia

W okresie lęgowym perkoz dwuczuby osiedla się na większych zbiornikach stojącej wody, o dużych powierzchniach otwartych, nie zarośniętych szuwarami. Tam też żeruje. Jednakże niezbędnym warunkiem jego zamieszkiwania jest choćby wąski pas szuwarów, w których ukrywa gniazdo. Na dużych jeziorach, o rozległych strefach żerowania a niewielkich skupieniach szuwarów, niekiedy gnieździ się kolonialnie. Na mniejszych zbiornikach (np. stawy rybne) osiedla się zazwyczaj tylko jedna para. Podczas przelotów można go znaleźć na wszystkich większych nie zarośniętych wodach. Zdobycz, którą stanowią drobne rybki, kijanki, larwy owadów i mięczaki, chwyta w otwartej toni, bardzo sprawnie nurkując. Zjada również niewielkie ilości pokarmu roślinnego. Jego gniazdo, zbudowane w postaci pływającej tratwy z kawałków trzcin i innych roślin wodnych, umieszczone jest w szuwarach, zazwyczaj blisko otwartej toni. Schodząc z gniazda samica przykrywa jaja zbutwiałymi roślinami. Pisklęta, zanim podrosną, często są wożone przez płynących rodziców na grzbiecie. Ponieważ perkoz dwuczuby żeruje na otwartej wodzie, jest łatwy do obserwowania, ale rzadko kiedy pozwala się oglądać z odległości mniejszej niż kilkadziesiąt metrów.

Rozpoznawanie

Perkoz dwuczuby jest największy z naszych perkozów, nieco większy niż perkoz rdzawoszyi, a wyraźnie większy od zausznika i perkozka. U obu płci na głowie występuje podwójny czub i wyraźna kreza wokół głowy. W szacie zimowej czuby i kreza są znacznie mniejsze. Ptak ze złożonymi czubami i krezą różni się od perkoza rdzawoszyjego przede wszystkim białym a nie rdzawym przodem szyi. Samiec nie różni się od samicy wyglądem.

Głos

Donośny, ochrypły okrzyk „kworr" lub „kroarr" nie jest podobny do głosu żadnego innego ptaka. Poza okresem godowym odzywa się bardzo rzadko.

 

MENU
STRONA GŁOWNA

INDEX A-Z (POL)

INDEX A-Z (ŁAC)

GALERIA

KONTAKT

LINKI

 

  Created by wróbel