Kwiczoł                                              Turdus pilaris

 

Występowanie

Jest to dość rzadki i niezbyt licznie występują­cy w naszym kraju gatunek lęgowy; w dzielnicach północno-wschodnich i wschodnich nieco liczniejszy niż na pozostałych terenach Polski. Występuje o wiele rzadziej niż kos i drozd śpiewak. Osobniki lęgowe w Polsce na zimę odlatują. W marcu i kwietniu oraz w październiku i listopadzie można obserwować liczny przelot osobników z północy, często w dużych stadach. Część z nich zimuje w Polsce.

Biologia

Kwiczoł związany jest głównie ze środowiskami wilgotnymi; osiedla się przede wszystkim na obrzeżach olszyn i lasów łęgowych w dolinach rzek, rzadziej w lasach mieszanych. Nie wnika w głąb kompleksów leśnych, gdyż często i chętnie żeruje na otwartych przestrzeniach, lecąc na żer niekiedy dość daleko od gniazda. Szuka pokarmu głównie na ziemi, wśród niskiego i luźnego runa. Jesienią i zimą odżywia się owocami krzewów i jarzębiny. Gnieździ się zazwyczaj niewielkimi koloniami, chociaż dość często zdarzają się gniazda pojedynczo. Gniazdo umieszczone jest najczęściej na bocznej gałęzi drzewa, znacznie wyżej niż większość gniazd kosa i śpiewaka, na wysokości kilku do kilkuna­stu metrów. Obecnie kwiczoł wraz z paszkotem należy do ptaków łownych, lecz nie cieszy się popularnością wśród myśliwych. W czasach dawniejszych, nawet jeszcze w ubiegłym stuleciu, łowiono go masowo w sidła, jego mięso bowiem było bardzo cenione przez smakoszy. (Obecnie chwytanie ptaków w sidła jest wzbronione i karane jako kłusownictwo.) Nazwa „kwiczoł" pochodzi od głosu, jaki wydaje ptak schwytany lub postrzelony. Dystans ucieczki u tego gatunku, większy niż u kosa i drozda śpiewaka, wynosi 20-30 m.

Rozpoznawanie

Kwiczoł jest nieco większy niż drozd śpie­wak, dość wyraźnie większy od droździka, natomiast tej samej wielkości co paszkot. Lot kwiczoła jest cięższy, z wolniejszymi uderzeniami skrzydeł i nie tak falisty jak lot śpiewaka i droździka, od których gatunek ten różni się też nieco dłuższym ogonem. Wierzch głowy i kuper są popielate, grzbiet kasztanowaty, w odróżnieniu od ubarwienia innych drozdów, których wierzch ciała ma jednolitą barwę. Plamki na piersi mają kształt płomyków lub litery y, a nie wachlarzyków, jak u paszkota.

Głos

Kwiczoł śpiewa mało, natomiast często wydaje głosy wabiące i alarmowe. Jego pieśń składa się z kilku niemelodyjnych, trzeszczących i rechoczących tonów, podobnych do głosów alarmowych i wabiących. W czasie śpiewu nie zajmuje specjalnego stanowiska; niekiedy śpiewa w czasie żerowania, a nawet w locie, czego nie robią inne gatunki z rodziny drozdów.

 

MENU
STRONA GŁOWNA

INDEX A-Z (POL)

INDEX A-Z (ŁAC)

GALERIA

KONTAKT

LINKI

 

 

 

 

 

  Created by wróbel