Kopciuszek                 Phoenicurus ochruros

 

Występowanie

Kopciuszek jeszcze niedawno był ptakiem typowo górskim. Dopiero w pierwszej połowie XIX wieku rozpoczął ekspansję na tereny nizinne. Obecnie jest dość pospolity w całej Polsce, jednakże wyraźnie mniej licznie występuje w dzielnicach północno-wschodnich, do których dotarł niedawno, a najliczniejszy jest na podgórzu. Przylot jego następuje w pierwszych dniach kwietnia, a odlot — we wrześniu i październiku.

Biologia

Kopciuszek jako ptak pochodzący z gór zasiedla środowiska przypominające charakterem górskie skałki i piargi, a więc tereny ruderalne, składy i zakłady przemysłowe, a także osiedla i miasta, również o zwartej, wysokiej zabudowie. W odróżnieniu od białorzytki, trzymającej się płaskich, otwartych przestrzeni, kopciuszek wymaga terenu urozmaiconego wysokimi, pionowymi ścianami, a w miastach trzyma się wyłącznie dachów zabudowań. Żeruje na silnie nasłonecznionych powierzchniach, chwytając wygrzewające się na słońcu owady. Kopciuszek jest jednym z niewielu gatunków ptaków nie związanych w żaden sposób z roślinnością i zasiedla niekiedy środowiska całkowicie jej pozbawione. Gniazdo buduje w szczelinie muru lub innych zakamarkach, niemal zawsze wewnątrz budynku — na strychu, w piwnicy itp. Gnieździ się również w górach — wśród skałek i głazów.

Rozpoznawanie

Samiec ma smolisto-czarną pierś i rdzawy ogon. Młodsze, jednoroczne samce ubarwione są mniej kontrastowo. W odróżnieniu od ubarwienia pleszki — u samca brak rdzawej plamy na piersi. Samica ma również rdzawy ogon, ale ogólnie jej ubarwienie jest znacznie jaśniejsze. Dość podobna jest do samicy pleszki; różni się od niej zimniejszym, bardziej szarym ogólnym tonem ubarwienia oraz nie tak intensywnie rdzawym ogonem, z wyraźniej zaznaczoną ciemną, podłużną smugą przez jego środek.

Głos

Samiec śpiewa zajmując bardzo eksponowane stanowi­sko na wierzchołku komina, piorunochronu itp. Pieśń jego, z wyraźnie zaznaczonym początkiem i zakończeniem, jest krótką zwrotką, utrzymaną w szybkim tempie. Można w niej rozróżnić dwie części, wyraźnie oddzielone syczącym czy trzeszczącym przerywnikiem. Zakończenie pieśni jest dość różnorodne u poszczególnych osobników, natomiast zawsze jest zachowany charakterystyczny wstęp i przerywnik. Pieśń kopciuszka nie jest podobna do śpiewu żadnego innego ptaka. Głosem wabiącym jest „fuid tek tek tek", twardsze i ostrzejsze niż u pleszki.

 

MENU
STRONA GŁOWNA

INDEX A-Z (POL)

INDEX A-Z (ŁAC)

GALERIA

KONTAKT

LINKI

 

 

 

 

 

  Created by wróbel