Jemiołuszka                 Bombycilla garrulus

 

Występowanie

Gatunek ten nie gnieździ się w Polsce; jedynie zimuje u nas i przelatuje przez teren naszego kraju w drodze na zimowiska. Liczebność jego występowania w Polsce jest bardzo zmienna. Pojawia się u nas w końcu października i listopadzie, a odlatuje w marcu i kwietniu.

Biologia

Jemiołuszka gnieździ się w syberyjskiej tajdze i północnej części Półwyspu Skandynawskiego. Zimą koczuje w stadach na dużych obszarach środkowej Europy odżywiając się w tym okresie owocami jarzębiny, głogu oraz krzewów zimotrwałych. Na lęgowiskach jest ptakiem owadożernym. Przemieszczenia zimowe jemiołuszek zależą nie tylko od pogody i temperatury, lecz w głównej mierze od zasobu żerowisk w pokarm. Ptaki te żerują zazwyczaj stadami, stale się przy tym odzywając. Jak większość przybyszów z północy nie są zbyt płochliwe; pozwalają się obserwować z odległości 8-10 m.

Rozpoznawanie

Jemiołuszka, wyraźnie większa od zimujących łuszczaków, ma na głowie zaostrzony czubek z piór. Jej sylwetka w locie i sposób latania są dość podobne jak u szpaków. W miejscach, gdzie szpaki zimują, istnieje możliwość mylenia tych gatunków przy obserwacjach z większej odległości.

Głos

Jemiołuszka odzywa się często, zarówno podczas żerowania, jak i w locie, miękkim, jak gdyby stłumionym, niezbyt głośnym świergotem, w którym wyraźnie słychać głoskę ś oraz matowe, przytłumione r.

 

MENU
STRONA GŁOWNA

INDEX A-Z (POL)

INDEX A-Z (ŁAC)

GALERIA

KONTAKT

LINKI

 

 

 

 

 

  Created by wróbel